Brievenbus-eisen in Nederland: alle maten en regels op een rij

De eisen aan een Nederlandse brievenbus staan in artikel 5 en artikel 6 van de Postregeling 2009, en ze komen neer op een gleuf van minimaal 265 x 32 mm, een ontvangruimte van minimaal 270 x 150 x 380 mm, een plaatsingshoogte tussen 0,6 en 1,8 meter en een bereikbaarheid binnen tien meter van de grens van een weg. Voldoet je bus daar niet aan, dan is er geen verplichting om jouw post te bezorgen, en boete krijg je er niet voor.

Hieronder staat elke eis met artikel- en lidnummer erbij, wat hij in de praktijk betekent, waar de officiele wettekst afwijkt van wat PostNL en de ACM ervan maken, en welke van die getallen een eis is en welke een advies. Ook staat er wat er nadrukkelijk niet geregeld is: over pakketontvangst bevat de Postregeling geen enkele bepaling. Je hoort dit van ons en niet van een webshop, omdat wij deze boxen zelf in onze eigen fabriek maken en dus dagelijks met de wettelijke gleufmaat, met bezorgers en met echte doosmaten te maken hebben. Waar bronnen elkaar tegenspreken, noemen we ze allebei.

• 265 x 32 mmminimale vrije inwerpopening, Postregeling 2009 artikel 6 lid 3
• 270 x 150 x 380 mmminimale bewaarruimte achter de gleuf, artikel 6 lid 5
• 10 metermaximale afstand vanaf de grens van een weg, artikel 5 lid 4
• 0bepalingen over pakketontvangst in de hele Postregeling 2009

Welke wet stelt de eisen aan je brievenbus?

De eisen staan in de Postregeling 2009, in het register van wetten.overheid.nl bekend als BWBR0025578, met als grondslag artikel 20 lid 1 van de Postwet 2009. De versie die op dit moment geldt, dateert van 1 juli 2026. Artikel 5 gaat over de plaats van de bus, artikel 6 over de bus zelf: de opening, de bewaarruimte, de hoogte, de veiligheid en het uiterlijk. Meer artikelen zijn er niet nodig, want dat is de hele set.

Bijna elke Nederlandse pagina over dit onderwerp citeert nog het Besluit brievenbussen, BWBR0004448. Dat besluit is ingetrokken per 1 april 2009. Wie zich vandaag op dat besluit beroept, beroept zich op recht dat al ruim zeventien jaar niet meer bestaat. In de praktijk lopen de getallen grotendeels gelijk, dus wie het besluit citeert komt vaak op dezelfde maten uit, maar de verwijzing zelf klopt niet en het artikel- en lidnummer klopt daardoor ook niet. Als je met een verhuurder, een VvE of een bezorgdienst een discussie hebt over je brievenbus, wil je de bepaling kunnen aanwijzen die op dat moment geldt. Dat is artikel 6 van de Postregeling 2009, niet artikel 2 van het ingetrokken Besluit brievenbussen.

Twee organisaties vertalen die regeling naar publiekstaal, en dat is waar de meeste verwarring vandaan komt. De ACM schrijft op ConsuWijzer, laatst gewijzigd op 29 juli 2025, dat de ontvangruimte minimaal 27 x 15 x 38 cm moet zijn. Dat zijn precies de millimeters uit artikel 6 lid 5, omgerekend naar centimeters. PostNL geeft in de eigen flyer "Waar moet jouw brievenbus aan voldoen?" dezelfde maten in centimeters, maar voegt er adviezen aan toe die niet in de wet staan. Die twee lagen, wet en advies, lopen op het internet voortdurend door elkaar. Op deze pagina houden we ze uit elkaar: bij elk getal staat of het een eis is of een aanbeveling, en van wie.

En dan is er nog iets wat structureel ontbreekt in de wettekst. De Postregeling regelt de brievenbusfunctie. Over pakketten, pakketvakken, pakketbrievenbussen of pakketontvangst staat er geen letter in. Dat is geen omissie van deze pagina maar een eigenschap van de regeling, en het heeft grote gevolgen zodra je een pakketbrievenbus koopt. Daar staat verderop een eigen hoofdstuk over.

Alle brievenbus-eisen op een rij: artikel, lid, eis en wat het praktisch betekent

Dit is de kern van deze pagina. Links de bepaling met artikel- en lidnummer, in het midden wat er letterlijk staat, rechts wat je er thuis mee moet.

Twee dingen vallen op zodra je de wettekst naast de publieksuitleg legt. Ten eerste noemt artikel 6 lid 5 alleen de breedte bij naam: 270 mm. De 150 en 380 mm staan er als "de twee andere inwendige bruikbare afmetingen", zonder dat de regeling zegt welke daarvan de diepte is en welke de hoogte. PostNL vult dat in de eigen flyer in als een binnendiepte van minimaal 15 cm, en de ACM noemt de reeks als 27 x 15 x 38 cm. Dat is een redelijke lezing, maar het is een lezing en geen wettekst. Ten tweede is elk getal in artikel 6 een ondergrens. Geen enkele bepaling stelt een maximum aan hoe groot je gleuf of je bewaarruimte mag zijn. Dat is precies de ruimte waarin een pakketbrievenbus bestaat.

Inwerpopening: 265 bij 32 millimeter, en waarom precies die maat

Artikel 6 lid 3 schrijft voor dat de vrije inwerpopening "in de lengte ten minste 265 mm en in de breedte 32 mm" is. In gewone taal: de gleuf is minstens 26,5 centimeter breed en 3,2 centimeter hoog. PostNL noemt in de eigen flyer dezelfde twee getallen, in centimeters.

Het woord dat er in bijna elke uitleg wegvalt is ten minste. De wet reguleert de bus, niet de post. Artikel 6 lid 3 zegt hoe klein een gleuf ten hoogste mag zijn voordat hij niet meer aan de eisen voldoet. Een ruimere opening voldoet net zo goed: een gleuf van 300 bij 50 mm is in beide richtingen groter dan het minimum en is daarmee gewoon in orde. Er bestaat geen wettelijk maximum voor een inwerpopening. Wie ergens leest dat je post of je pakje "niet groter mag zijn dan 265 x 32 mm", leest een minimumeis voor de bus als een maximumregel voor de zending. Dat is de meest gemaakte fout op dit onderwerp, en hij komt terug in productbeschrijvingen, in blogs en in klantenservicechats.

Ook de richting van de gleuf staat in lid 2 en wordt vaak overgeslagen: de opening zit horizontaal, in een verticaal vlak of in het bovenvlak van de bus. Een verticale sleuf in een strak vormgegeven gevelpaneel voldoet dus niet, hoe mooi hij ook is. Praktisch gevolg: de bezorger moet post vouwen om hem erdoor te krijgen, en dat is een van de redenen waarom een bus wordt overgeslagen.

De maat van de gleuf bepaalt vervolgens alles wat er wel en niet naar binnen gaat. Alles dikker dan 32 mm blijft er per definitie buiten, hoe hard er ook geduwd wordt. Welke doosmaten dat concreet zijn, van een sneakerdoos van 330 x 200 x 110 mm tot een klapkrat boodschappen, staat in ons artikel over welke pakketten niet door de brievenbus passen.

Waarom een brievenbuspakje precies 380 x 265 x 32 mm is

Dit is de vraag die niemand beantwoordt en die de hele markt verklaart. Het brievenbuspakje van PostNL, DHL en DPD meet maximaal 380 x 265 x 32 mm. Die drie getallen zijn niet door een marketingafdeling bedacht. Ze komen rechtstreeks uit de Postregeling 2009.

De 265 mm en de 32 mm staan letterlijk in artikel 6 lid 3, als de minimale vrije inwerpopening. De 380 mm komt uit artikel 6 lid 5, als een van de twee andere inwendige bruikbare afmetingen van de bewaarruimte. Met andere woorden: de vervoerders hebben hun kleinste pakketproduct exact zo groot gemaakt als de kleinste brievenbus die volgens de Nederlandse wet nog aan de eisen voldoet. Elk brievenbuspakje past daardoor per definitie in elke brievenbus die aan de Postregeling voldoet. Dat is de hele logica erachter, en het is meteen de reden dat die maat sinds 2009 niet meer is veranderd.

Uit die volgorde volgt ook de correctie op iets wat op deze pagina eerder andersom stond. De wet is niet ontworpen op het brievenbuspakje. Het brievenbuspakje is ontworpen op de wet. De regeling is van 2009, de brievenbuspakjes van de drie grote vervoerders kwamen daarna.

En daaruit volgt de tweede correctie, die belangrijker is. Omdat 265 x 32 mm een minimum voor de opening is, is het geen maximum voor wat erdoor mag. Heb jij een bus met een gleuf van 300 x 60 mm, dan gaat daar een zending van 55 mm dik gewoon doorheen. De vervoerder zal hem alleen niet als brievenbuspakje vervoeren, want die 32 mm is een producteis van de vervoerder, gekozen zodat het pakje overal past. De wet verbiedt niets van dat alles. Wettelijke minimumeis en commerciele productgrens zijn twee verschillende dingen die toevallig hetzelfde getal delen.

Let op de laatste rij. "Klein pakket" is een tariefklasse van PostNL en geen brievenbusproduct: de hoogte gaat tot 15 cm, bijna vijf keer de wettelijke gleuf. De naam suggereert iets anders dan de maat. En let op de twee tegenstrijdigheden die we hier niet gladstrijken: DHL geeft op de consumentenpagina 2 kg en op de zakelijke pagina en in de MyParcel-vervoerdersspecificatie 2026 1 kg, en PostNL publiceert voor klein pakket twee verschillende lengtematen op twee eigen pagina's. Wij noemen ze allebei en kiezen er geen.

Bewaarruimte: 270 bij 150 bij 380 millimeter

Achter de gleuf moet ruimte zitten, anders blijft de post in de klep hangen en trekt de eerste voorbijganger hem eruit. Artikel 6 lid 5 zegt het zo: de inwendig bruikbare breedte is ten minste 270 mm, en de twee andere inwendige bruikbare afmetingen zijn ten minste 150 en 380 mm. De ACM vertaalt dat op ConsuWijzer naar een ontvangruimte van minimaal 27 x 15 x 38 cm. Bij een ingebouwde bus kies je ook nog tussen achteruitname en vooruitname van je post.

De twee woorden die het werk doen zijn inwendig bruikbaar. Dat is niet de buitenmaat en het is ook niet de binnenmaat van de plaatwerkkast. Het is de ruimte waar post daadwerkelijk in kan liggen. Bij goedkope bussen zit er vaak een dubbele wand, een schuin aflopende klep of een slotmechanisme in de weg, waardoor de bruikbare ruimte tien centimeter kleiner uitvalt dan de doos suggereert. Meet dus altijd binnenin, of vraag de verkoper expliciet naar de bruikbare binnenmaat. In onze maatkeuzehulp per formaat staat wat er werkelijk in past.

De regeling zegt niet welke van de twee andere maten de diepte is en welke de hoogte. Dat betekent dat een bus van 270 breed, 380 diep en 150 hoog naar de letter van artikel 6 lid 5 net zo goed voldoet als een bus van 270 breed, 150 diep en 380 hoog. PostNL kiest in de eigen flyer voor de tweede lezing en noemt 15 cm als binnendiepte. De ACM houdt de volgorde 27 x 15 x 38 aan, wat op hetzelfde neerkomt. Wij volgen die lezing ook, en zetten erbij dat de wettekst zelf die toewijzing niet maakt.

Wat 270 x 150 x 380 mm in de praktijk aankan: een week gewone post, een paar tijdschriften en een stapel enveloppen. Dat is ook precies waar dit minimum voor bedoeld is, want het regelt de brievenbusfunctie. Voor een week aan bestellingen kies je een pakketvak, en dat van een staande BunnyBox is bijna een halve meter hoog.

Is 25 centimeter diepte een eis of een advies?

Kort antwoord: een advies. Dit is een van de hardnekkigste verwarringen op dit onderwerp, en hij komt uit een enkele regel in de PostNL-flyer.

De wettelijke minimumdiepte volgt uit artikel 6 lid 5 en is 150 mm. PostNL noemt in de flyer "Waar moet jouw brievenbus aan voldoen?" diezelfde 15 cm als minimum, en voegt er daarna een aanbeveling van ten minste 25 cm aan toe. Dat woord aanbeveling is geen slordigheid: PostNL vraagt zelf om meer ruimte dan de wet als ondergrens stelt, precies omdat 15 cm krap is voor een gemiddelde dagpost met een paar tijdschriften erin.

Het verschil is praktisch relevant. Heb je een bus van 15 cm diep, dan voldoe je aan de wet en kan niemand je daar iets over zeggen. Kies je 25 cm, dan volg je het advies van de partij die het meeste in jouw bus stopt. Wie een brievenbus in een muur of poort inbouwt, merkt het verschil meteen, want die 10 cm extra bepalen mede of een doorsteek door de muur uberhaupt kan. Hoe dat werkt en welke muurdikte je daarvoor nodig hebt, staat in pakketbrievenbus inbouwen in muur, poort of schutting.

Hoogte: tussen 60 en 180 centimeter, ideaal 110

Artikel 6 lid 2 zegt dat de briefgleuf bij voorkeur op 1,1 meter boven het bedieningsniveau zit, in ieder geval niet lager dan 0,6 meter en niet hoger dan 1,8 meter. Rond 110 centimeter is dus geen vuistregel van een klusblog maar de voorkeur uit de regeling zelf, en de reden is heuphoogte: een bezorger met een volle tas kan er zonder bukken of reiken bij.

Het woord dat telt is bedieningsniveau. Dat is de plek waar de bezorger staat, niet het maaiveld van je tuin en niet de bovenkant van je oprit. Bij een verhoogd terras of een verzonken voortuin scheelt dat zomaar 30 centimeter. Meet vanaf de vloer waar iemand met twee voeten staat als hij de post erin doet.

Dit is de eis waar bij zelfbouw en verbouwingen het vaakst tegen gezondigd wordt. Een bus die mooi laag in een tuinmuur is gemetseld ziet er strak uit en zit onder de 60 centimeter, en dan voldoet hij niet meer aan artikel 6 lid 2. Andersom komt ook voor: een bus die hoog in een poortpaneel is gezet, boven de 1,8 meter, valt er net zo goed buiten. Bij een vrijstaande zuil is dit vanzelf geregeld, want daar bepaalt de hoogte van de zuil waar de gleuf uitkomt.

Artikel 5 lid 7 zet daar nog een grens omheen die los staat van de gleufhoogte: het bedieningsniveau ligt niet meer dan 2,5 meter boven of onder het wegdek. Dat is de bepaling achter het bekende "geen hoge trap". Woon je op een souterrain of boven aan een steile stoeptrap met meer dan 2,5 meter hoogteverschil, dan hoort de bus lager of hoger, aan de straatkant. PostNL vertaalt dit in de flyer naar "geen trappen hoger dan 2,5 meter".

Maximaal tien meter vanaf de grens van een weg

Artikel 5 lid 4 eist dat de bus bereikbaar is binnen tien meter van de grens van een weg. Artikel 5 lid 1 zegt daarbij dat de bus zo dicht mogelijk bij de rijbaan van een voor motorrijtuigen berijdbare openbare weg staat. Samen zijn dat de twee bepalingen die bepalen of je bus aan de straat hoort of aan de gevel mag.

Over die tien meter is er een uitspraak, en die is scherper dan mensen verwachten. De Geschillencommissie Post oordeelde in dossier POS05-0168 op 16 februari 2006 dat ook een kleine overschrijding van de tien meter niet is toegestaan. Het is geen richtgetal met een marge maar een grens. In dezelfde uitspraak legde de commissie uit wat "grens van een weg" betekent, en dat is het deel dat de meeste mensen fout hebben: het is de grens tussen gazon en berm, en niet de kadastrale erfgrens. Het wegbegrip omvat namelijk ook trottoirs, paden, bermen en taluds. Meet je vanaf je eigen kadastrale grens, dan meet je vanaf het verkeerde punt en kom je meestal te gunstig uit.

De grens van een weg loopt daar waar het gazon in de berm overgaat, want tot de weg behoren ook trottoirs, paden, bermen en taluds. Ook een kleine overschrijding van de tien meter is niet toegestaan.

Geschillencommissie Post, dossier POS05-0168, uitspraak van 16 februari 2006

Er zit een nuance aan die uitspraak die we er expliciet bij zetten, en die je nergens anders leest. POS05-0168 dateert van februari 2006 en berust dus op het Besluit brievenbussen, dat drie jaar later werd ingetrokken. Formeel is de grondslag van die uitspraak vervallen. Materieel staat de norm er nu vrijwel gelijkluidend in artikel 5 lid 4 van de Postregeling 2009: dezelfde tien meter, dezelfde term "grens van een weg". De redenering van de commissie over die twee punten, geen marge en het wegbegrip inclusief bermen, is daarmee nog steeds de beste beschikbare uitleg van wat er vandaag in artikel 5 lid 4 staat. Wij presenteren hem als sterke uitleg, niet als een uitspraak onder geldend recht.

Praktisch betekent dit: geen bus achter een gesloten poort waarvan de bezorger de code niet heeft, geen bus achter een hek met een hond erachter, en geen bus aan de achterzijde van een woning die vanaf de weg niet zichtbaar is. Woon je verder dan tien meter van de wegrand, dan hoort de bus naar voren, richting de inrit of de erfgrens aan de straatkant. Dat is meteen het praktische argument voor een vrijstaande zuil boven een wandmodel: een staande box zet je neer waar de bezorger toch al stopt, terwijl een wandmodel de gevel volgt en die staat soms nu eenmaal te ver naar achteren. Wat een bezorger onder tijdsdruk doet als de bus lastig te bereiken is, staat in waarom je bezorger je pakketbrievenbus overslaat.

Vindbaarheid, veiligheid en uiterlijk

Drie eisen die minder aandacht krijgen en toch dagelijks misgaan. Alle drie staan ze zwart op wit in de regeling.

• Huisnummer zichtbaar, artikel 5 lid 3. Het huisnummer moet duidelijk aangegeven zijn op of bij de bus. Bij twee of meer bussen op een adres, bijvoorbeeld bij een gesplitst pand of een VvE, is dit het verschil tussen bezorgd en verkeerd bezorgd. Bij nieuwbouw en na een verbouwing is dit de eis die het vaakst vergeten wordt.
• Geen gevaar voor verwondingen, artikel 6 lid 4. De bus moet te bedienen zijn zonder dat iemand zich eraan bezeert. Een klep die terugklapt op een hand, of een geknipte plaatrand in de gleuf, valt daaronder. Bij een goed gemaakte bus is de klep gedempt en zijn alle randen omgezet, zodat er nergens een snijkant vrij ligt.
• Geen verwarring met openbare bussen, artikel 6 lid 1. Vorm en kleur moeten zo zijn dat verwarring met een openbare brievenbus niet mogelijk is. Het verbod zit in de combinatie van vorm en kleur, niet in de kleur alleen. Een oranje huisbus in een normale busvorm is geen probleem, een grote ronde zuil in PostNL-oranje wel.

Welke eisen gelden er voor het pakketvak van een pakketbrievenbus?

Geen enkele. Dat is geen slordige samenvatting maar het letterlijke resultaat van de wettekst: in de hele Postregeling 2009 staat geen bepaling over pakketontvangst, pakketvakken of pakketbrievenbussen. Artikel 5 en artikel 6 regelen uitsluitend de brievenbusfunctie. Er is dus geen wettelijke minimummaat voor een pakketvak, geen voorgeschreven klepgrootte, geen voorgeschreven slot en geen voorgeschreven diepte.

Dat verklaart in een keer waarom je hierover online zo veel tegenstrijdige informatie tegenkomt. Mensen zoeken naar "wettelijke maten pakketbrievenbus" en krijgen antwoorden die de brievenbusmaten uit artikel 6 herhalen, alsof die ook over het pakketvak gaan. Ze gaan er niet over. De 265 x 32 mm gaat over je briefgleuf. Het vak waar een doos van 330 x 200 x 110 mm in valt, staat in geen enkele regeling.

Wat er dan wel geldt, zijn eisen van een andere orde. Ze zijn feitelijk of contractueel, en die twee moet je uit elkaar houden:

• Feitelijk. Het pakket moet er fysiek in passen en de bezorger moet de klep met een pakket in zijn hand kunnen bedienen. Past de doos niet, dan gaat de bezorging niet door, ongeacht wat er in welke regeling staat. Dit is een maatvraag, geen juridische vraag.
• Contractueel. De vervoerder bepaalt in zijn eigen algemene voorwaarden en bezorgvoorwaarden of hij in een afgesloten box mag bezorgen, wat er daarna met de aansprakelijkheid gebeurt, en welke bezorgvoorkeur jij daarvoor moet instellen. Dat is een afspraak tussen jou, de afzender en de vervoerder, niet iets uit de Postregeling. Per vervoerder verschilt het, en de terminologie verschilt ook: DHL noemt het Afgesproken Plek, DPD werkt met Neerzettoestemming, GLS met FlexDeliveryService. Wat elke vervoerder precies doet, staat in pakketbrievenbus vervoerders: DHL, DPD, GLS, Budbee en Vinted Go.
• Niet wettelijk. Er bestaat geen regel die een bezorger van PostNL, DHL, DPD of GLS verplicht een pakket in jouw box te leggen, en er bestaat evenmin een regel die het verbiedt. Hoe dat bij PostNL in de praktijk uitpakt, staat in mag PostNL een pakket in je pakketbrievenbus doen.

Een pakketbrievenbus doet daarom twee dingen tegelijk, en die twee worden door totaal verschillende regels bepaald. Voor je post moet hij aan artikel 5 en 6 voldoen, met een echte brievenbusopening op de juiste hoogte. Voor je pakketten geldt alleen wat er fysiek in past en wat jij met je vervoerders hebt afgesproken. Een box die alleen het tweede doet, is juridisch geen brievenbus, en dan is er ook geen verplichting om er post in te bezorgen.

Een pakket met handtekening bij ontvangst of met leeftijdscontrole is een eigen categorie: daar hoort per definitie een persoon bij die tekent of zich legitimeert. Dat is een eigenschap van dat zendingtype, net zoals bij aangetekende post, en het staat los van de bus. Voor alles daarbuiten, en dat is de overgrote meerderheid van wat er bezorgd wordt, is de bezorgvoorkeur die je bij de vervoerder instelt de knop waar je zelf aan draait. Wat je in dat geval het beste doet, staat in een pakket ontvangen als je niet thuis bent.

Wie moet toestemming geven voor je brievenbus: verhuurder, VvE of gemeente?

De Postregeling zegt wat een brievenbus moet kunnen. Ze zegt niets over wie er ja moet zeggen voordat je hem mag ophangen of inbouwen. Dat staat in drie andere hoeken van het recht, en welke van de drie op jou van toepassing is, hangt af van je woonsituatie.

Huur je? Artikel 7:215 BW

Artikel 7:215 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek zegt dat een huurder de inrichting of gedaante van het gehuurde niet mag veranderen zonder schriftelijke toestemming van de verhuurder, tenzij het gaat om veranderingen die bij het einde van de huur zonder noemenswaardige kosten ongedaan gemaakt kunnen worden. Een vrijstaande zuil die je bij vertrek gewoon meeneemt, valt onder die uitzondering. Een sparing in de gevel of een gat in de voordeur valt daar niet onder.

Lid 2 helpt je bij woonruimte: de verhuurder verleent binnen acht weken toestemming in ieder geval als de verandering de verhuurbaarheid niet schaadt en niet tot waardedaling leidt. Maar lees dan meteen lid 6, want daar zit de angel. Van de voorgaande leden kan niet ten nadele van de huurder worden afgeweken, tenzij het de buitenzijde van gehuurde woonruimte betreft. Een brievenbus in de gevel of in de voordeur is buitenzijde. Precies daar mag je verhuurder dus wel strengere afspraken maken dan de wet als hoofdregel toestaat. Vraag het schriftelijk aan, en bewaar het antwoord.

Woon je in een VvE? De gevel is gemeenschappelijk

Bij een appartement is de gevel een gemeenschappelijk gedeelte, ook als hij aan jouw woning grenst. Artikel 9 lid 2 van het Modelreglement 1992 verbiedt wijzigingen aan gemeenschappelijke gedeelten zonder toestemming van de vergadering van eigenaars. Let op dat woord: de vergadering, niet het bestuur. Een mondelinge goedkeuring van de voorzitter is geen besluit.

Dat geldt ook voor kleine ingrepen. Een rechter oordeelde op 16 februari 2026 in een zaak over een gat van 50 mm door de dragende gevel voor een airco dat de toestemmingseis geldt voor alle wijzigingen aan gemeenschappelijke gedeelten, ongeacht aard of omvang. De omvang van het gat is dus geen argument. Weigert de vergadering zonder redelijke grond, dan kun je via artikel 5:121 BW een vervangende machtiging bij de kantonrechter vragen. Kijk daarnaast altijd in de splitsingsakte en het huishoudelijk reglement, want die kunnen strengere of juist soepelere regels bevatten dan het modelreglement.

Zet je hem in een erfafscheiding? Dan telt het omgevingsplan

Bouw je de bus in een schutting, muurtje of poort, dan gelden de regels voor erfafscheidingen uit het Besluit bouwwerken leefomgeving. De stand per de IPLO-update van 6 juli 2026 is als volgt. Ruimtelijk is een erfafscheiding tot 1 meter landelijk vergunningvrij op grond van artikel 2.29 onder j Bbl, en die landelijke regel gaat voor op lokale regels. Tussen 1 en 2 meter is het vergunningvrij mits je aan de regels van het gemeentelijke omgevingsplan voldoet, de afscheiding op een erf met een bestaand hoofdgebouw staat en achter de voorzijde van dat hoofdgebouw blijft. Technisch gezien is tot 2 meter vergunningvrij en is er boven 2 meter een bouwmelding nodig. Bij een monument is een erfafscheiding nooit vergunningvrij.

Een nuance die we er expliciet bij zetten, omdat geen enkele bron hem hard maakt: een sparing voor een brievenbus is strikt genomen geen kozijn, gevelpaneel of isolatieplaat, en dat zijn wel de categorieen die artikel 2.29 Bbl vergunningvrij verklaart. Het dichtstbijzijnde kader is dus niet hetzelfde als een vaststaande kwalificatie. De veilige lijn is per geval een vraag aan het gemeentelijke Omgevingsloket, zeker bij een voorgevel of een naar openbaar gebied gekeerde zijgevel. De volledige uitwerking, inclusief muurdikte, latei en kosten, staat in pakketbrievenbus inbouwen in muur, poort of schutting.

Wat betekent dit voor de plaatsing van een BunnyBox?

Wij maken de boxen zelf in onze eigen fabriek, dus we kunnen precies zeggen hoe ze zich tot deze eisen verhouden. Alle vier de series zijn van 0,7 mm verzinkt staalplaat met een extra coating, alle vier hebben een deur met sleutelslot en twee sleutels, en alle vier hebben een klep aan de bovenzijde voor de bezorger. De Compact wordt als enige serie voorgemonteerd geleverd, dus daar kies je alleen nog een plek en hang je hem op. Welke plug bij welk geveltype hoort en hoe je lekkage voorkomt, staat in een pakketbrievenbus als wandmodel ophangen.

De drie staande modellen zet je vrij neer, en dat is precies de eigenschap die artikel 5 lid 1 en lid 4 makkelijk maakt: je plaatst de zuil bij de inrit of aan de erfgrens, waar de bezorger toch al stopt. Bij het wandmodel volg je de gevel. Staat je gevel verder dan tien meter van de wegrand, kies dan een staand model.

Voor de hoogte van de inwerpopening per model geldt een praktische regel die we liever geven dan een getal dat we niet hebben opgemeten: meet op de box zelf waar het midden van de gleuf zit, tel dat op bij de hoogte waarop de onderkant komt, en houd het resultaat tussen 0,6 en 1,8 meter met 1,1 meter als streefwaarde. Bij de drie staande modellen komt dat vanzelf goed uit, omdat de zuilen tussen 1000 en 1120 mm hoog zijn.

Van klein naar groot: welk model hoort bij welke bestelling?

De brievenbuseisen zijn bij alle vier gelijk, want die gaan over de briefgleuf. Het verschil zit in het pakketvak, en dat loopt op in vier stappen.

Het pakketvak van een staand model is bijna een halve meter hoog. Daar gaat een week aan bestellingen in, en dat is precies het verschil met de 270 x 150 x 380 mm die de wet als minimum voor de brievenbusfunctie stelt. Twijfel je tussen twee modellen, dan helpt welke BunnyBox past bij mij je in een paar vragen verder. Wil je eerst weten waar het geld in een pakketbrievenbus gaat zitten, lees dan wat kost een goede pakketbrievenbus.

De vijf fouten die we het vaakst zien

1. Te laag gemetseld. Mooi in de tuinmuur, gleuf onder de 60 centimeter, en daarmee buiten artikel 6 lid 2.
2. Verticale inwerpopening. Ziet strak uit in een designgevel, maar lid 2 eist horizontaal en de bezorger moet de post nu vouwen.
3. Gemeten vanaf de erfgrens. De tien meter van artikel 5 lid 4 loopt vanaf de grens van de weg, en die ligt volgens POS05-0168 bij de overgang van gazon naar berm. Vanaf je kadastrale grens meten geeft een te gunstige uitkomst.
4. Binnenmaat verward met buitenmaat. Artikel 6 lid 5 gaat over de inwendig bruikbare ruimte. Dubbele wanden en een schuine klep halen daar zomaar een paar centimeter vanaf.
5. Geen huisnummer. Artikel 5 lid 3 in een zin, en na een verbouwing of bij nieuwbouw de meest vergeten eis van allemaal.

Een zesde die er dicht tegenaan zit: een box die op zichzelf klopt maar op een plek staat waar hij vanaf de straat niet te zien is. Zichtbaarheid staat niet als aparte eis in de regeling, maar volgt uit artikel 5 lid 1 en uit de praktijk. Wat het verder betekent voor het risico op diefstal, staat in pakketdiefstal in Nederland. Alle artikelen bij elkaar vind je in de BunnyBox kennisbank.

Bekijk de modellen

Veelgestelde vragen over brievenbus-eisen